Ik ben Esme Kamphuis en ik ben de piloot van Bobteam Kamphuis. Ik heb, net als de meeste andere bobsleeërs, een atletiekachtergrond. Ik ben meerkampster van origine, met als beste nummers verspringen en speerwerpen. Dit ging allemaal heel aardig met een paar nationale titels, verscheidene NK medailles en interlands. Maar de echte doorbraak bleef uit. Toen werd ik in 2004 benaderd door Ilse Broeders. Zij zocht nieuwe remsters voor haar bobsleeteam.  Dat wilde ik wel eens proberen. Ik ben toen eerst meegegaan naar Riesa (Duitsland) om de techniek van het bobsleeën te leren. Ik was meteen verkocht en na een paar keer mee te zijn geweest, heb ik me via een pushoff in Oberhof in het team gestart. Daarna heb ik mijn eerste afdalingen gemaakt en toen was ik helemaal besmet met het ‘bobvirus’. Geheel tegen de verwachting in, als je weet dat ik niet in een achtbaan durf! Vervolgens ben ik bijna het hele seizoen meegeweest als reserveremster. Daarmee heb ik ervaring opgedaan op het hoogste niveau (Worldcups en het EK). Het was een geweldige ervaring, met de eerste Nederlandse bobsleemedaille op een toernooi: een bronzen plak op het Europees Kampioenschap in Altenberg!

Aan het eind van deze winter wilde de bondscoach, Harald Czudaj, dat ik eens als piloot zou afdalen. Dit met het oog om voor opvolging van Ilse Broeders en Eline Jurg te kunnen zorgen. Ik moest daar eigenlijk wel even over nadenken want ik had die bobs de hele winter met enorme vaart langs zien komen en vroeg me af hoe die piloten het toch voor elkaar kregen om die bob op vier ijzers benenden te krijgen….Maar voor ik het wist, had hij alles geregeld…en daar ging ik dan., met Harald achterin (oud Olympische Kampioen, je kan het slechter treffen…) Het was even wennen, want alles komt met een enorme vaart op je af, maar zo’n bobslee met 130km/u door een ijskanaal laten suizen, is geweldig! Als je beneden bent, giert de adrenaline door je lichaam!  Aangezien het afdalen goed ging, heeft de BSBN (Bob en Slede Bond Nederland) me toen geselecteerd om de toenmalige piloten op te volgen richting de Olympische Spelen te Vancouver in 2010. Vandaar dat ik, in samenwerking met Ilse Broeders mijn eigen team heb opgezet: Bobteam Kamphuis. In 2005 ben ik met mijn eigen team het Europacupcircuit ingegaan. Dat beviel erg goed en na de kerst mochten we zelfs aan onze eerste Worldcup deelnemen! Met een vijfde plaats bij dit debuut, lieten we de nrs 7, 8 en 10 van de Olympische Spelen van Turijn achter ons! We kunnen dus terugkijken op een meer dan geslaagd eerste seizoen! De jaren erna is het snel gegaan en inmiddels behoren we tot de top 10 van de wereld...Met een nominatie voor de Olympische Spelen uitgerekend op de Olympische bobbaan in Whistler, kijken we met veel plezier vooruit naar de Olympische Spelen! Het damesbobsleeen in Nederland zit in de lift en ik wil met mijn team vlammen in Vancouver!

Ik ben Jannicke IJdens en ben 19 jaar oud. Ik woon in Groningen. Net als de andere meiden heb ik een atletiek achtergrond. Ik ben nu zo’n 9 jaar lid van de atletiekvereniging in Groningen.
In eerste instantie waren hordelopen, speerwerpen en hoogspringen mijn favoriete onderdelen. Maar door een rugblessure was ik gedwongen om te stoppen met het hoogspringen. Zo ben ik in contact gekomen met de werptrainers en toen ben ik de uitdaging aangegaan om mij op de werpnummers te gaan richten.
Destijds combineerde ik atletiek nog met turnen, sinds eind 2004 turn ik niet meer. Dit kwam mede doordat de begeleiding en de prestaties achterwege bleven en ik kon mij op ten duur niet meer goed genoeg motiveren. Zodoende kon ik nog meer tijd in de atletiek (kogelstoten, discuswerpen) steken.
Afgelopen 2jaar 6 á 7 keer per week getraind en dit resulteerde vanaf 2005 tot nu toe in 7 bronzen, 1 zilveren medaille en 1 gouden medaille bij een Nederlands kampioenschap (9 medailles uit 5 NK wedstrijden). Ook heb ik bij de studenten kampioenschappen een aantal overwinningen behaald.

Via Arend Glas ben ik in aanraking gekomen met skeleton en bobslee. Zo heb ik een afdaling met de skeleton in Konigsee gemaakt en ben inmiddels de uitdaging aangegaan om het bobsleeën onder de knie te krijgen.

Ik ben iemand die de realiteit niet uit het oog verliest, maar wel met veel plezier het maximale uit mijzelf wil halen.Verder vind ik het erg interessant om te zien dat er in de huidige bewegingscultuur veel personen zijn die te weinig bewegen en te ongezond eten. Om deze reden heb ik gekozen om aan de Hanzehogeschool in Groningen te gaan studeren.

Over een paar jaar heb ik een mooie schoolcarrière achter de rug met leuke ervaringen en leuke leermomenten. Daarnaast zal ik part time werken en dat combineren met keihard trainen, met als motto ‘you can’t get to the top by sitting on your bottom’.